zaterdag 28 februari 2009

Eerste indrukken

Hij zag gezichten in films, op TV, in boeken en tijdschriften. Sommige gezichten vond hij wel geschikt voor hem. En hij dacht dat hij gewoon met wilskracht, door jarenlang steeds zijn ideale gezichtsstructuur in gedachten te houden, of tenminste ergens in zijn achterhoofd, zijn eigen gezicht steeds meer zijn ideaal kon laten benaderen.

De verandering zou wel heel subtiel zijn. Zo'n tien jaar, kon het wel duren. Heel geleidelijk zou zijn gezicht van vorm veranderen. Iets meer een haakneus. Een bredere mond met dunnere lippen. Kraalogen. Een hoger voorhoofd.

Hij had het idee dat hij niet de enige was met dit vermogen. Ook anderen hadden hun gezicht aangepast aan één of ander ideaal. Misschien dachten ze dat hun nieuwe gezicht beter bij hun karakter zou passen. Of misschien hoopten ze dat hun karakter gedwongen zou zijn om zich aan te passen aan hun nieuwe uiterlijk.

Daarom zijn eerste indrukken dikwijls juist.

Maar sommige mensen hadden zich vergist. Ze hadden gekozen voor een ideaal dat helemaal niet bij hun paste. Of hun ideaal was gekozen in een plotselinge opwelling, of vanuit een kinderachtig soort bevlieging. Of sommigen waren misschien halverwege gekomen en waren toen van gedachten veranderd.

Hij vroeg zich af of hij zelf misschien ook een dergelijke fout had gemaakt.
Deze tekst is een vertaling van het nummer Seen and Not Seen van Talking Heads, verschenen in 1980 op het album Remain in Light. Vertaling: Loket Diversen.
Dit is deel twee in een miniserie over gezichten.

Geen opmerkingen:

Mogelijk gemaakt door Blogger.