donderdag 22 juli 2010

E-reader getest. En afgekeurd.

Vandaag mocht uw reporter even spelen met een E-reader. Onze conclusie: wie dit koopt is erin geluisd door een hype. Wij hadden een Samsung E60 onder handen, maar concurrerende apparatuur verschilt niet wezenlijk. Zolang een doorbraak in functionaliteit, ergonomie en leesbaarheid uitblijft, hoeven we hier niet meer naar te kijken.

  • Het testexemplaar was aanvankelijk vastgelopen, reageerde niet op bediening. De resetknop is moeilijk bereikbaar, onder een klep die je met één hand open moet houden terwijl je met de andere het knopje indrukt en met nog twee andere handen de reader vast moet houden. Niet handig. Bij een gewoon boek nimmer nodig.
  • Hij weegt 315 gram, evenveel als een niet te dikke hardcover. Maar hij voelt zwaar en dat komt doordat het een massief ding is. Een boek kun je openklappen, heeft een veranderlijke vorm, voelt daardoor lichter aan. En ook prettiger dan dat gladde plastic.
  • Het ding is ongeveer zo groot als een opengeklapte pocket, maar het leesoppervlak is maar een halve pagina. Erg krap.
  • Dus je moet al snel omslaan en dat gaat traag. Dat gaat ten koste van je natuurlijke leestempo. Niet acceptabel.
  • Een totale blunder is dat paginanummering ontbreekt. Bladeren in een boek is een heel vanzelfsprekende handeling en onmisbaar in langere tekst. In een boek weet je ongeveer hoeveel pagina's terug iets ook alweer stond en waar ongeveer op de pagina je dat moet zoeken. In dit e-book ontbrak paginanummering, je kunt maar één pagina tegelijk bladeren of helemaal naar voren of naar het eind en je hebt alleen maar een voortgangsbalk om aan te geven waar in het e-book je bent. Ik werd er treurig van, zo onthand was ik.
  • Veel e-books bestaan uit louter platte tekst. Daarmee bedoel ik dat er geen hyperlinks in zitten. (Het testexemplaar was geladen met iets van de mislukte glossysnol Heleen van Royen - platte tekst in andere zin. Doch dit terzijde). Dat is een gemiste kans. Dames en heren E-reader-ontwerpers, begrijp toch: elektronisch publiceren heeft twee onomstotelijke voordelen.
    1. Je kunt er hyperlinks in verwerken, plaatjes, filmpjes, interactieve dingen, noem maar op.
    2. Je kunt publiceren zonder tussenkomst van een uitgever.

Wat het eerste betreft: de meeste e-readers zullen wel html ondersteunen maar met een flets zwart-witschermpje blijft het behelpen. Dat heeft Apple dan toch iets beter begrepen.

Wat het tweede betreft: uitgevers zijn commerciële bedrijven. Je kunt nog zo'n groot literair talent zijn, veel uitgevers publiceren liever tinnef van een gevestigde naam of over een trendy onderwerp, want dat verkoopt tenminste. De meeste schrijvers (m/v) daarentegen willen eerst en vooral een publiek, willen gelezen worden. E-publishing is dé oplossing en dus ook in opkomst.

Volgens Amazonbaas Jeff Bezos verkoopt hij meer e-books dan gewone boeken. Hij vertelt er niet bij dat een gemiddeld e-book slechts vier dollar kost, een kwart van de prijs voor hetzelfde ding in boekvorm. De aanstormende schrijver wordt gemakkelijker gelezen zonder middle man die 75% marge heft. Bezos zegt trouwens ook niet hoeveel Kindles hij nog kwijt moet voordat hij uit de ontwikkelkosten is - helemaal objectief is hij natuurlijk niet.

De hoofdpunten op een rijtje

  1. Het papieren boek blijft de komende vijf tot tien jaar nog veruit superieur aan welke e-reader dan ook.
  2. Loket Diversen blijft een onafhankelijk, niet-commercieel blog, want u denkt toch niet dat ik dit had kunnen schrijven als ik sponsors moest behagen?
  3. In e-readers gespecialiseerde gadgetsites moeten dat wel. Derhalve hoeven we die de komende vijf jaar niet meer te lezen.

Geen opmerkingen:

Mogelijk gemaakt door Blogger.