dinsdag 12 oktober 2010

Typisch populistisch

Geval 1: Wilders grossiert in vlammende one-liners, maar als je hem doorvraagt naar wat hij precies bedoelt, dan blijft hij zwijgen. Dat had die rechter er niet zo in moeten wrijven, maar ongelijk had die rechter niet.

Geval 2: de Zweden-Democraten liepen weg bij de kerkdienst die traditioneel voorafgaat aan de installatie van een nieuw parlement, omdat bisschop Eva Brunne in haar preek het discrimineren van mensen op grond van herkomst - wat de Zweden-Democraten doen - verwerpelijk had genoemd. En nu komt het: partijleider Jimmy Akeson zei na afloop dat hij "te erg van streek was om uit te leggen waarom hij was opgestapt" (NRC Handelsblad, 6-10-2010, p.5).

Ziet u de overeenkomst? Zwijgen als je om argumenten vraagt, ostentatieve redeloosheid. Wilders en Åkeson acteren het met verve, dit misnoegde onderbuikgevoel. "Ik ben boos, want ik ben boos. Waarom? Daarom".

Het spreekt aan. W&Å snappen dit gat in de kiezersmarkt en de kiezer heeft ze beloond met zijn vertrouwen - enfin, dat wist u.

Nu moeten ze het waarmaken.

Dat wordt nog lachen.

Geen opmerkingen:

Mogelijk gemaakt door Blogger.