dinsdag 12 juli 2011

Oude Vrienden (II)

Ze leek zó weggelopen uit een tekening van Sempé. Een kort, kordaat Frans vrouwtje, gepoederd en subtiel opgemaakt, met een ruim assortiment goud en parelkettingen op witte ruches onder een pied-de-poule colbertje, zwarte rok op zwarte lakpumps, het grijze haar in een onberispelijk knotje. Bien soignie, zoals het hoort. In een wolk parfum om een vat diesel te verdoezelen.

Allez, au plaisir, hein. Ze gebaarde bij wijze van afscheidsgroet en afwering in één. Had ze met dat gebaar ook maar de geringste wenk gegeven, dan had hij haar misschien omhelsd. Daar was zij echter niet van gediend; hij was een goede bridgepartner en hij luisterde altijd vol aandacht naar haar, maar meer dan een goede vriend kon hij niet worden. Hij begreep het. De boot afhouden was niet nodig, de bemanning liet het wel uit zijn hoofd om haar dichter te naderen. Maar ze hadden best schik samen, op de wekelijkse bridge-avond. Vandaar toch die groet.

Geen opmerkingen:

Mogelijk gemaakt door Blogger.